پونتیاک فایربرد نسل چهارم 1388/11/12

چهارمین نسل پونتیاک فایربرد شاید از نظر ظاهری جذابیت مدلهای سالهای طلایی 60 و 70 را نداشته باشد ولی بدون شک بهترین عملکرد را در بین نسلهای مختلف این خودروی پرافتخار ارائه می دهد. با این حال، اقبال کم بازار اسپرت کوپه ها در اوایل هزاره ی جدید و تغییر ذائقه ی خریداران جوان و جذب شدن آنها به سوی مدلهای وارداتی، پایان سرنوشت شاهین آتشین را رقم زد.

فایربرد در آغاز تولید چهارمین نسل خود، دچار تغییرات اساسی شد. فایربرد جدید، طراحی خارجی آئرودینامیکی داشت و سپر جلوی پلاستیکی آن در بدنه هضم شده بود. سیستم تعلیق عقب دست نخورده باقی ماند در حالیکه در قسمت جلو تغییرات زیادی مشاهده می شد و سیستم تعلیق جدید با بازوهای کوتاه و بلند و فرمان راک اند پینیون برای اولین بار در فایربرد نصب می شد.

1993: خط تولید فایربرد تنها شامل سه مدل می شد: مدل پایه (base)، فورمولا و ترنس ام. مدل کانورتیبل از خط تولید خارج شد و تنها دو انجین بر روی مدلهای مختلف نصب می شد. موتور پایه یک مدل V6 3.4 لیتری به قدرت 160 اسب بخار بود که جایگزین نمونه ی 3.1 لیتری قبلی شد. اما دومین انجین قابل سفارش، بلوک کوچک پرافتخار 350 (5.7 لیتری) با کد LT1 بود که قدرتی برابر 275 اسب بخار عرضه می کرد. این انجین به صورت استاندارد بر روی مدلهای ترنس ام و فورمولا عرضه می شد و با یک جعبه دنده 6 سرعته قابل سفارش بود.

موتورها:

3.4 لیتری V6 به قدرت 160 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LT1 به قدرت 275 اسب بخار

عملکرد: (5.7/275) شتاب 0 تا 60 مایل در 5.6 ثانیه و طی مسافت 400 متر در 14.1 ثانیه و با ماکسیمم سرعت 98.45 مایل بر ساعت

سال 1994 سال تولید مجدد مدل کانورتیبل و یک مدل به رنگ آبی و سفید برای یادبود 25 امین سالگرد تولید مدل ترنس ام بود. یک مدل خاص از ترنس ام نیز با کد GT و ویژگی های لوکس، همچون تودوزی چرم عرضه می شد. یک مسئله ی ناراحت کننده، اضافه شدن سیستمی به نام Skip Shift بر روی گیربکسهای 6 سرعته بود که با توجه به وضعیت دریچه ی گاز، موقعیت دنده را برای رعایت مسائل اکونومی، از دنده ی 1 تا 4 تغییر میداد. البته کیت های زیادی نیز برای قطع کردن این سیستم در بازار افترمارکت به فروش می رسید!

موتورها:

3.4 لیتری V6 به قدرت 160 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LT1 به قدرت 275 اسب بخار

سال بعد تغییرات کمی اعمال شد. نصب سیستم ترکشن کنترل از آن جمله بود. مدل GT از خط تولید خارج شد و در اواسط سال، موتور 3.8 لیتری V6 GM به قدرت 200 اسب بخار به لیست انجینها اضافه شد.

موتورها:

3.4 لیتری V6 به قدرت 160 اسب بخار

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LT1 به قدرت 275 اسب بخار

با توجه به عملکرد مناسب انجین 3.8 لیتری، نیازی به مدل ضعیفتر احساس نمی شد به همین دلیل مدل 3.4 لیتری، از خط تولید خارج شد. علاوه بر این، کمپانی پونتیاک یک پکیج سفارشی برای مدل پایه عرضه کرد که شامل: ترمز دیسکی در چهار چرخ، اگزوز دوبل، دیفرانسیل ضد لغزش(LSD) و رینگهای آلیاژی بود. انجین 5.7 لیتری نیز با افزایش قدرت 10 اسبی مواجه شد، اما خبر جدید، معرفی مجدد مدل Ram Air مجهز به سیستم Cold Air Intake بود که با نصب بر روی انجین 350، با کد WS6 معرفی می شد و قدرت 305 اسب بخار را تحویل راننده می داد. مدل WS6 با دریچه های هوای دوبل بر روی درب موتور قابل شناسایی هستند. این موتور تنها بر روی ترنس ام و فورمولا نصب می شد. رینگهای 17 اینچی جدید نیز بر روی این مدل عرضه می شد.

موتورها:

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LT1 به قدرت 285 اسب بخار

5.7 لیتری V8 WS6 به قدرت 305 اسب بخار

در این سال انجین WS6 بر روی ترنس ام و فورمولاهای کانورتیبل نیز عرضه می شد. در داخل نیز یک سیستم صوتی جدید 500 واتی Monsoon به لیست آپشنها اضافه شد.

موتورها:

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LT1 به قدرت 285 اسب بخار

5.7 لیتری V8 WS6 به قدرت 305 اسب بخار

در سال 1998 انجین LT1 جای خود را به نسل جدید انجینهای بلوک کوچک GM یعنی مدل LS1 داد که برای اولین بار در سال 1997 بر روی شورلت کوروت معرفی شده بود. این موتور تمام آلومینیمی، در مدل عادی 305 و در مدل WS6 320 اسب بخار تولید می کرد. دماغه ی جلوی فایربرد نیز داچار تغییر شد و یک پکیج سفارشی بدنه نیز با ظاهری جذاب تر عرضه می شد.

موتورها:

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LS1 به قدرت 305 اسب بخار

5.7 لیتری V8 WS6 به قدرت 320 اسب بخار

تغییرات سال 99 بسیار اندک بودند. تنها یک سیستم ضد هرزگردی Torsen برای مدلهای V8 (و V6های مجهز به پکیج اسپرت) نصب شده بود. آپشنهای جدیدی نیز قابل سفارش بودند که شامل شیفتر Hurst برای گیربکس های 6 سرعته دستی و سیستم خنک کن فرمان هیدرولیک بر روی مدلهای V8 بود. پونتیاک همچنین سی امین سالگرد تولید ترنس ام را با عرضه ی مدل سفارشی به رنگ آبی و سفید و رینگهای با ته مایه آبی رنگ و تودوزی چرم سفید جشن گرفت.

موتورها:

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LS1 به قدرت 305 اسب بخار

5.7 لیتری V8 WS6 به قدرت 320 اسب بخار

مدلهای تولیدی 2000 دقیقا مشابه سال قبل بودند.

موتورها:

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LS1 به قدرت 305 اسب بخار

5.7 لیتری V8 WS6 به قدرت 320 اسب بخار

در سال 2001 قدرت انجینها به مقدار کمی افزایش یافت و تولید مدل فورمولا با انجین WS6 پایان یافت.

موتورها:

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LS1 به قدرت 310 اسب بخار

5.7 لیتری V8 WS6 به قدرت 325 اسب بخار

سال 2002 آخرین سال تولید شاهین آتشین بود. کمپانی تصمیم گرفت یک مدل یادبود برای 35 امین سالگرد تولید فایربرد عرضه کند. این مدل ویژه، یک ترنس ام به رنگ زرد و رینگهای مشکی و خطوط ویژه ی گرافیکی بر روی بدنه بود که مشایعت باشکوهی برای یک Muscle Car اصیل و پا گذاشته به دوران مدرن محسوب نمی شد.

موتورها:

3.8 لیتری V6 به قدرت 200 اسب بخار

5.7 لیتری V8 LS1 به قدرت 310 اسب بخار

5.7 لیتری V8 WS6 به قدرت 325 اسب بخار

 برگرفته از MUSCLECARCLUB